Sen ki bir sözdüşüydün
UlaÅŸan en eski aÅŸklara
Kırık testimde biriken su
İlk yazılı taşı söylencemin

Sendin bulduğum büyü
Bozkır buğulu bedenimle
Tuzuna inandığım çöl kumu
KuÅŸlar uçurtan susuzluk (Åžiirin devamı …)

Geceyle dinlemeli geniÅŸleyen
Bir ağacın gövdesini

Üzerine yıldız sererken
Su vermeli gülün toprağına

Şiir geceyi sever çünkü
AÅŸk geceyle açıklar kimliÄŸini (Åžiirin devamı …)

yaz geceleri daha sık
öpmeliyiz sevdiğimiz kadınları,
ay vakti yüzlerinden

öpüş izlerine benzer,
yosunlar üzerinde kalan
izleri, yaz yaÄŸmurunun

yaz ırmağının rüzgârla
öpüştüğü gece,
tülünü düşürerek gelir ay (Åžiirin devamı …)

Issız bozkırda usul esen
yaz yelidir hançer
Bütün eski kalıtların yanılmaz
belleğidir hançer

Ayrı kalınca kınından yitik
gümüş kabzasıyla
Zaman içinde çürüyüp gidecek
eğri demirdir hançer

Yıkım günlerinde odur öfkeli
imgesi ÅŸairlerin
Pul pul döker pasını birden
umutla devinir hançer (Åžiirin devamı …)

hüzün/ölçer
rüzgâr: hüzün ölçeridir eylülün,
ürpertir geceyi öptüğü yerden

acı/ölçer
şiir:acı ölçeri kanlı yüzyılın
yaralı bir temmuz atlasında

aşk/ölçer
hançer:ah, onunla ölçülür bütün
ölümcül, yasak aÅŸkları ülkemin (Åžiirin devamı …)

Güz gömleği giydi şiir
Hüzün sanıyor görenler
Açık kalmış bir düğmesi
Ki rüzgâr girsin diyedir

Cebinde yaÄŸmur kokusu
Bir tutam kurutulmuÅŸ ot
Yeni bir imge arıyor
Onunla, ince akan su (Åžiirin devamı …)

Güz geldi ah, güle ne söylesem
Sana ne söylesem ömrüm
Sen ki şiirler düşürürdün
Uzun uÄŸultularla akan sulara
Toprağın tuzu, taşın izi olurdum

Ayışığı toplardın güllerden
Gecenin ürpertisinden çocukluğumuza
Kırgın kadınlarımıza yazılarda
Oradan oraya savurduÄŸumuz
Sarılan sarılan yalnızlığa

Şimdi nasıl koysam yerine
Kırılan dalı, örselenen çiçeği
Okşasam usulca, öpsem öpsem
Bulutlarla düşlesem, kuşlarla düşünsem,
Şiirle sağaltsam sayrı yüreğimi
(Åžiirin devamı …)

NECATÄ°GÄ°L
Sokaktan eve taşırdı
İncecik kırgın bir aşkı

EDÄ°P CANSEVER
Mendilinde kan sesleri
De bıraktı Edip Abi

TURGUT UYAR
En güzel ona uyardı
Büyük Saat, erken durdu
Kayayı Delen Ä°ncir’in
Yurduydu onun da yurdu (Åžiirin devamı …)

hep yakın gibi görünüyor
o büyük ‘hayal / ÅŸiir’ dilime,
ansızın uyansam geceleyin
eriyor, eriyor, eriyor çok
uzak sözcükler ağzımda

küllenmiş bir aşkın şiiri
yakıp duruyor dudağımı,
avuçlarım kızılalev kor,
üfürüyor bir rüzgârla
biriken tozunu günlerin
(Åžiirin devamı …)

Sisli şehirler bıraktın bana
Erken ölümünü kuşların
Ay ışığı da görünmez oldu
Çiçeksiz, yarım balkonumda
Uçuşan eteğini bulamadım

Kalbimi acıtıyor tenimin yarası
Her gece amansız bir sorgulama
Elimde kalan kırık dal ucu
Yırtıyor dokunduğu yeri
Kanlı bir hançer yatağımda (Åžiirin devamı …)