Geldi gönderdiğin şiirden mektup
Arada bir böyle yaz Balaban’ım
Zaman siciminin ucundan tutup
Bazen baÄŸla, bazen çöz Balaban’ım

Fikir gölü derinleşir girdikçe
Dostluk gülü gümrah açar derdikçe
Sıhhat, zaman, mekan, imkan verdikçe
Cevapsız bırakmam, söz Balaban’ım (Åžiirin devamı …)

Her ne kusur varsa geçen zamanda;
Suçsuzdur aynalar, ela gözlü yar
Mecnunlar Mevla’yı bulursa canda,
El olur Leylalar ela gözlü yar

Güzel açar güzelliğin sergisin
Gün aÄŸartır kara saçın örgüsün…
Muhabbet faslında ölüm türküsün
Kim söyler, kim çalar ela gözlü yar (Åžiirin devamı …)

S en beni yaktın Allahta seni yaksın
E n kötü günümde sen de bırakıp gittin
N eden bıraktın bu seven kalbi neden!

K anım la bir gül büyüttüm o gül sendin
A nlamadın sana ne kadar değer verdiğimi
H aram olsun sana verdiÄŸim sevgime deÄŸmesmissin
P aram yoktu belki ama kapu gibi yüreğim vardı
E y sevgili neden beni aldattın neden!
D erdin hep seni seviyorum yalanmıydı!
E y sevgili meyerki yalanmış o sevgin
N eden anlamadın sana olan sevgilimi
D erdin hep bizi kimse ayıramaz yalnmıyıdı!
E n güzel günlerimi seninle geçirmiÅŸtim (Åžiirin devamı …)

S en yoktun o akÅŸam yine
E n güzewl duyguları sende yaşamıştım
N iye çekipi gittin niye sevmiştim,
İ nsanlıktan çıktım adeta deli oldum senin için

S eviyorum seni nedesende
E n güzel günlerim seninle geçmişti
V erdiğim sevgiyi kimseye göstermemiştim
İ nanki seni çok seviyorum
Y oksun işte yoksun ne olur bırakma beni.
O bakışın beni öldürüyo ya ogülüşün!
R uhum hep seninle olacak çünkü artık ben yokum
U nutmaki!! tek seni sevdim
M utlaka yanında olacağım birtanem ölsemde…

(Åžiirin devamı …)

S eni seviyorum !
E n güzel günlerim sen le geçti
N iye bırakıp gittin sen beni
Ä° yi deÄŸilim ÅŸimdi sanki

S anki ölüm döşegindeymiş gibi
E y sevgili neden neden bıraktın beni!
V icdanın yokmu senin seven kalbi harcadın!
İ yi yaptın yüreğime bir kurşun sıkıp gittin
Y olun açık olsun beni öldürüp gittin,
O lmaz dedin sevmiÅŸtim oysaki
R ahmetli oldu sevgilin katili aşkın
U nutmaki sürüm sürüm sürünesin
M azide kaldı herÅŸey bir kurÅŸundu aÅŸkı bitiren…

(Åžiirin devamı …)

Biliyor musun hangi düşte olduğumu? Hangi yıldızdan çekmeli
yerimi saptayacak ışık çizgisini?
Yeryüzünü karıştıranım ben; yeri bulunmaz artık
andığım eşyanın.
Yazdığım deniz nerde? Hangi bellekte köpürür böylesine?
Bir top kar olduğum dağlarda soluk gibi alıp verdiğim çığlık
içimi kürüyor, anıların karı geçiyor dışavurabildiğim
daÄŸ silsilesinden
(Åžiirin devamı …)

Gözyaşlarının gücü vardı eskiden
ırmak yüklü adamlardır, tuz katarlarının ardınca giden
gölgemizde damlaların bıraktığı izlerden
açılırdı hayal, tuzun sudan bukağısı çözulurken

Utanır arınırdık şehirde fazla kalmak suçundan,
akıl danışırdık yağmura, nasıl döneriz
evlerimize doğru yollarından,
nasıl fener yapıp kemiklerimizden, tütsüleriz
gecenin mor arılarını çıkınca kovanından.
(Åžiirin devamı …)

Aklımda kayalar kopuyor, duvarlar yıkılıyor
Yüreğimde, kuruyan bir ırmağın yatağındaki
boÅŸluk
Ayak izlerimi bırakmaya çalışıyorum taşların
üstünde
Kimsenin arayıp bulamayacağı bir adresim var artık. (Åžiirin devamı …)

Leyli okudum ölümün okulunu
Beştaş oynayarak yıllarla
Yüzümde mecburi hizmet solgunluğu
Uçkuru düşük bir acının ayazında

Leyli okudum… aklım karışık, bıyıklarım gürdü (Åžiirin devamı …)

Yitirdim cebimdeki bütün adresleri
Yağmurlar, yağmurlar ortasında kaldım
Aklımı boğacak o selleri
Ben kendi damarlarımda yarattım
(Åžiirin devamı …)